foam-3291443_1280

Izolacja – długa droga do spełniania wyznaczonych kryteriów

Izolacje definiuje się jako te materiały lub kombinacje materiałów, które opóźniają przepływ energii cieplnej, które zapewniają wykonywanie jednej lub więcej z następujących funkcji:

1. Oszczędzają energię, zmniejszając straty lub zyski ciepła.

2. Kontrolują temperaturę powierzchni dla ochrony i komfortu personelu.

3. Ułatwiają kontrolę temperatury procesu.

4. Zapobiegają przepływowi pary i kondensacji wody na zimnych powierzchniach.

5. Zwiększają wydajność operacyjną systemów ogrzewania/wentylacji/chłodzenia, wodno-kanalizacyjnych, parowych, procesowych i energetycznych spotykane w instalacjach komercyjnych i przemysłowych.

6. Mogą zapobiegać lub ograniczać uszkodzenia sprzętu w wyniku wystawienia na działanie ognia lub atmosfery korozyjnej.

7. Wspomagają układy mechaniczne w spełnianiu kryteriów w zakładach spożywczych i kosmetycznych.

8. Ograniczenie emisji zanieczyszczeń do atmosfery.

Zakres temperatur, w którym będzie obowiązywał termin „izolacja termiczna”, wynosi od -75°C do 815°C. Wszystko zastosowania poniżej -75°C są określane jako „kriogeniczne”, a te powyżej 815°C są określane jako „ogniotrwałe”. Izolacja termiczna jest dalej podzielona na trzy ogólne zakresy temperatur.

Izolacje zgodnie z ich rodzajami i formami. Typ wskazuje skład (tj. szkło, plastik) i struktura wewnętrzna (tj. komórkowa, włóknista). Forma implikuje ogólny kształt lub zastosowanie (tj. deska, koc, pokrycie rury).

1. Izolacja włóknista – składa się z włókien o małej średnicy, które drobno dzielą przestrzeń powietrzną. Włókna mogą być prostopadłe lub równoległe do izolowanej powierzchni i mogą, ale nie muszą być ze sobą połączone. Krzemionka- Stosuje się wełnę mineralną, wełnę żużlową i włókna z tlenku glinu. Najczęściej stosowanymi izolacjami tego typu są włókno szklane i wełna mineralna. Produkty z włókna szklanego i wełny mineralnej zwykle mają połączone włókna
ze spoiwami organicznymi, które zapewniają ograniczoną integralność strukturalną produktów.

2. Izolacja komórkowa – składa się z małych pojedynczych komórek oddzielonych od siebie. Materiał komórkowy może: być szklanym lub spienionym tworzywem sztucznym, takim jak polistyren (komórki zamknięte), poliizocyjanuran i elastomer.

3. Izolacja ziarnista – składa się z małych guzków, które mogą zawierać puste przestrzenie lub puste przestrzenie. Nie jest uważana za prawdziwy materiał komórkowy, ponieważ gaz może być przenoszony między poszczególnymi przestrzeniami. Ten typ może być produkowany jako materiał sypki lub sypki, lub łączone ze spoiwem i włóknami lub poddawane obróbce chemicznej reakcja na wykonanie sztywnej izolacji. Przykładami takich izolacji są krzemian wapnia, wermikulit ekspandowany, perlit, celuloza, ziemia okrzemkowa i styropian.

Formy izolacji

Izolacje produkowane są w różnych formach odpowiednich do określonych funkcji i zastosowań np. spadki styropianowe. Połączona forma i rodzaj izolacji determinują jej właściwy sposób montażu. Najczęściej używane formy to: sztywne płyty, bloki, arkusze i wstępnie uformowane kształty, takie jak izolacja rur, zakrzywione segmenty, otulina itp.

spacer

Odpowiedz